In februari maakten we al een kleine cacaoreis door Afrika, en ontdekten toen de bijzonder smaakvolle reep van Tibor Szanto gemaakt van Malagassische cacao. De cacao die op dit eiland is echter zó mateloos populair dat steeds meer chocolademakers een Madagascar reep in hun assortiment opnemen. En gelukkig maar, want van deze befaamde cacao worden prachtige repen gemaakt.

In de Madagascar box vind je 4 repen gemaakt op Madagascar zelf, en twee gemaakt in Europa. Maar voor alle vier geldt, hoe verschillend ze ook zijn, dat ze gemaakt zijn van de allerfijnste Malagassische cacaoboontjes.

Omnom

Omnom, oh omnom. Tot op de puntjes verzorgde Omnom. Aan alle kanten scoort dit chocoladebedrijf bonuspunten. De repen van onmon worden gemaakt op IJsland, inderdaad één van de laatste landen waar je zo’n chocoladebedrijf zou verwachten. De verpakking – magnifique, en zo slim. Het buitenste karton doet namelijk ook dienst als schaaltje, zodat je de chocolade gemakkelijk kunst serveren wanneer je indruk wilt maken op je vrienden. Omnom is begonnen, zoals zo veel kleine chocolademakers, door de nieuwsgierigheid naar cacao van mede-eigenaar Kjartan Gíslason die op hele kleine schaal begon met chocolade maken. Hoewel ze inmiddels uit hun jasje gegroeid en dus verhuisd zijn, was de eerste Omnom chocoladefabriek gevestigd in een voormalige benzinepomp! (In mijn hoofd omringd door lege wegen, kuddes schapen en uitgestrekte fjorden..).

En tenslotte, wat ik ook zo leuk vind aan dit IJslandse chocolademaker, Kjarten en zijn team houden erg van experimenteren, zo maakten ze al een reep met het in IJsland mateloos populaire Lakrís, oftewel drop. In de Madagascar box vind je een reep gemaakt van Malagassische cacao, zonder rare fratsen, maar een reep die perfect in balans is en vooral verslavend lekker.

Menakao & Mádecasse

Er zijn een drietal bean-to-bar chocolademakers op Madagascar, en twee ervan schitteren in de Madagascar box.

Menakao is ‘Truly Madagascan’ en dat is fijn, want Madagascar is een land dat volop in ontwikkeling is dus de banen die de eigenaren van de chocoladefabriek creëren zijn zeer welkom. Het leuke aan Menakao is dat het hele merk zóveel trots uitstraalt over de mensen en de producten van dit eiland. Op elke reep schittert iemand van één van de vele verschillende volkeren die op Madagascar wonen, en alle ingrediënten die gebruikt worden voor hun chocolade zijn lokaal.

De repen van Madécasse worden in de Malagassische hoofdstad Antananarivo geproduceerd. De Amerikaanse vrienden achter dit merk hebben niet alleen een groot hart voor Madagascar (en hebben daar jaren gewoond), maar ook een goed internationaal netwerk om zo de hele wereld kennis te laten maken met de fijne chocolade die gemaakt wordt van Malagassische cacao.

Hoewel je bij een ‘tropische eiland’ misschien niet gelijk aan Madagascar denkt (het is maar liefst 14x groter dan Nederland dus niet bepaald klein en idyllisch), heeft Mádecasse met deze toasted coconut reep een heerlijk tropische verrassing afgeleverd. Dus zet een stoel in de tuin, leun achterover en geniet!

Tenslotte, wat deze box echt compleet maakt, is de Madagascar reep gemaakt door het echtpaar achter het Schotse Chocolate Tree. De passie van dit stel voor goede cacao spat aan alle kanten ervan af. Zo reizen ze geregeld vanuit hun thuisbasis Edinburgh naar de cacaoplantages waar hun bonen vandaan komen. In het geval van hun Madagascar reep is dat de plantage van Bertil Åkkeson (inderdaad, de Zweed wiens eigen reep we tegenkwamen in de januaribox). Chocolade maken kunnen ze als de beste, maar gelukkig schrijven ze ook mooie verhalen over hun avonturen op weg naar de cacao, lees maar!

Ook zo benieuwd naar deze bijzondere chocolademakers?

Bestel hier de Madagascarbox om kennis te maken met de repen van deze bijzondere chocolademakers. Let wel: op=op!

Of sluit een chocoladeverzekering af en je ontvangt in de laatste week van deze maand weer een nieuwe doos met 4 bijzondere repen van weer 4 andere chocolademakers. Veel smeltplezier!

De 6e box is het alweer, deze aprilbox. Een mooie moment om de stand op te nemen wat we dusverre zoal ontdekt hebben over de bean-to-bar chocoladewereld. De gedeelde noemer? Tsja die komt niet uit de lucht vallen. Dat is liefde. Liefde voor de cacao. Voor het experiment. Voor pure ingrediënten, en die verwerken tot kloppende producten. Tot in de puntjes verzorgd. 

En verder? Een beetje gekheid. Een nieuwsgierigheid en gedrevenheid, op het maniakale af. Want het is keihard werken om tot een mooie product te komen. ‘Crazy in Love’ werd dan ook het klinkende thema voor deze 6e box.

Willie did it again

Na het zien van Channel 4’s reallife serie die gaat over Willie Harcourt Cooze (de man achter ‘Willie’s Cacao’) en hoe hij zijn chocoladefabriek opbouwt, kan ik niet anders dan veel bewondering voor hem hebben.

Wervelstorm Willie noem ik hem in de uitlegfolder, want dat is het. Je hoort zijn hersens kraken, terwijl hij in razend tempo en met glanzende ogen uitlegt waar hij mee bezig is. Real chocolate dat is wat hij wil verkopen aan de Britten, die dol zijn op zoete melkchocolade. In de serie, die gelukkig op youtube te zien is, kun je mooi zien hoe ontzettend veel werk het is om een chocoladefabriekje op te bouwen. Van de juiste bonen importeren en het vinden to het installeren van de juiste machines, en alle stress die erbij komt kijken. En misschien nog wel het moeilijkste: consumenten overtuigen waarom er meer betaald moet worden voor goede chocolade.

Willie kreeg al een ere plekje in de allereerste box van de chocoladeverzekering, maar ook in deze crazy in love mocht Willie hoe dan ook niet ontbreken.

From Boat to Bar 

Bij de kleine bean-to-bar chocolademakers merk je dat liefde voor vakmanschap een belangrijke rol speelt. Het Amerikaanse Dick Taylor is hier een klinkend voorbeeld van.

Dustin Taylor en Adam Dick zijn van die mannen waar je stiekem behoorlijk jaloers op kunt zijn. Houten schepen bouwen kunnen ze bijvoorbeeld als de beste, maar ook zonder een achtergrond in de food industry een bloeiend chocoladebedrijf opbouwen. Hoe? Eigenlijk heel simpel. Een stevige basis leggen. Craftmanship, op ambachtelijke manier mooie producten maken dat is wat deze mannen drijft, dus dat is wat ze doen. En dat alles uiteraard tot in de puntjes. Van de prachtige verpakking (die ze zelf even drukken op een antieke hoogdrukmachine) tot de fantastische mal die ze gebruiken voor hun chocolade.

Het resultaat is een ogenstrelende chocolade die je waarschijnlijk als laatste van de vier zal aanbreken. Zodat je er nog wat langer naar kunt kijken. En terwijl je dit doet misschien wel een beetje jaloers, maar ook dankbaar kunt zijn dat deze botenbouwers de cacao ontdekten en zich omschoolden tot chocolademakers.

Een beetje gekte uit Oostenrijk

Bij het thema ‘crazy in love’ denk ik persoonlijk als eerste aan Josef Zotter van Zotter chocolade uit Oostenrijk. Hoewel ik de beste man nooit ontmoet heb, is mijn beeld van hem dat hij een beetje gek is. Misschien komt het door de foto op de homepage waarin hij je breed toelacht, compleet onder gedompeld in chocolade?

Zotter doet graag gekke dingen met hun chocolade. Ze maken chocolade met wijn, spek, banaan, masala kruiden.. en hun aanbod is eindeloos. Met 365 verschillende chocolades (inderdaad, voor iedere dag een andere smaak) zou ik technisch gezien tot in 2024 iedere maand een nieuwe box kunnen samenstellen met alleen maar Zotter chocolade. Cra-ha-hazy.

Gekke chocolade maken doen ze daar dus graag, en daarnaast ook vooral de wereld daarmee kennis laten maken. In de Zotterfabriek in Oostenrijk kun je een tour doen, waarbij je ook langs de Zotter kinderboerderij komt. En de tour in de fabriek in Shanghai begint in een ruimte waar ondergoed aan het plafond hangt..  Mocht je als razende reporter een kijkje gaan nemen bij Zotter, laat het mij dan vooral weten want Zotter’s rare streken maken mij razend nieuwsgierig.

From Vietnam with love

Liefde voor cacao check, maar ook de drive om iets te betekenen voor jongeren met een beperking, dat is wat er schuil gaat achter het Franse chocolademerk Erithaj.

De jonge Arnaud Stengel woonde jaren in China en wou eigenlijk niks met de chocoladewereld te maken hebben. Zijn vader, een echte cacaoman, had in Vietnam een bedrijf opgericht om de lokale cacao goed te laten fermenteren, en banen te creeëren voor jongeren met een beperking. Gelukkig ontdekte Arnaud dat die cacaowereld toch wel erg interessant is, zeker als je kan samenwerken met chocolademaker Morin die al decennialang top chocolade maakt. Erithaj is een verrassende nieuwe aanwinst voor de chocoladewereld, <3!

Ook zo benieuwd naar deze bijzondere chocolademakers?

Bestel hier de Crazy in Love box om kennis te maken met de repen van deze bijzondere chocolademakers. Let wel: op=op!

Of sluit een chocoladeverzekering af en je ontvangt in de laatste week van deze maand weer een nieuwe doos met 4 bijzondere repen van weer 4 andere chocolademakers. Veel smeltplezier!

Er zijn een aantal chocolademerken waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Een voorbeeld hiervan is Mesjokke. Van hun bijzonder smaakvolle repen, tot aan de mooie verhalen op de verpakking en de speciale Spotify playlisten die ze per reep hebben samengesteld. Een stel chocolademakers om heel vrolijk van te worden. En die hebben bij Andere Chocolade een streepje voor. Dit Nieuwegeinse chocolademerk vind je dan ook in de special edition puur en in de special edition melkbox.

Vier mannen staan achter het roer bij Mesjokke. Wat hun verbindt is hun liefde voor mooie smaken, maar verder loopt hun achtergrond bijhoorlijk uiteen. Zo is Wouter huisarts, Luc kunsthistoricus, werkt Jasper als chefkok, en is Per van oorsprong antropoloog. Samen besloten ze in 2014 om chocolade te gaan maken, en ontstond het merk Mesjokke.

Per en Luc bij een nieuwe voorraad van hun zo geliefde cacao.

Met Luc had ik een lang en enerverend gesprek over Mesjokke en zijn liefde voor cacao. “’s Ochtends beginnen, oventje aanzetten, melangeur vullen. En dan al die geuren.. echt, dan kan je dag niet meer stuk”.

Luc, jij bent één van de chocolademakers van Mesjokke. Hoe zijn jullie hier mee begonnen? 

Het begon allemaal een paar jaar geleden met onze gezamelijke interesse voor de ‘foodprint’: waar komt ons eten vandaan? Wat zit er allemaal in? En al snel: hoe zit dat nou eigenlijk bij cacao? We eten er best veel van in Nederland maar hoe zit die hele lijn van dat boontje tot aan die reep nou precies in elkaar? Bij cacao is de handel behoorlijk schimmig. Toen is daar het idee uit ontstaan, eigenlijk als een project, om in een beperkte oplage een reep te maken van bean-to-bar. 

Wat ontdekten jullie zoal? 

We waren voorheen altijd wel bezig met lekker eten en mooie producten. Ik was mij er tot die tijd echter niet van bewust hoe gevarieerd cacao kan zijn en wat voor verschillende smaken dat kan opleveren. Hoe meer we er indoken hoe interessanter en waanzinniger dat hele cacao verhaal werd. Fantastisch vond ik dat. En uit die liefhebberij is Mesjokke ontstaan.

Toen wij er ons in gingen verdiepen ontdekten we ook dat er al een aantal chocolademakers waren die zo hun chocolade maakten. Wij hebben in Europa een aantal aangeschreven, waarvan Chocolate Naive uit Litouwen ons uitnodigde om langs te komen om alles over het proces te leren.

Hoe zagen de begindagen van Mesjokke eruit? 

We zijn maar gewoon begonnen met testen. We hebben een paar kleine cocoatown machientjes gekocht, een winnower, en een handmatige cracker. Verder hebben we heel veel leuke gesprekken gehad met cacao-importeur Daarnhouwer over verschillende bonen, en hebben we daar samples gekocht om de recepten te ontwikkelen. In de zomer van 2014 zijn we begonnen, gewoon in de woonkamer bij Wouter thuis. Roosteren in eigen oven, machines laten draaien, glaasje wijn erbij.. Maar proberen! Dat was dus ook heel veel fouten en heel veel vieze chocolade maken.. Het doel was om in december 2014 de eerste repen te kunnen presenteren, maar dat werd uiteindelijk pas in maart 2015 op het chocoladefestival Chocoa.

En toen kwamen de reacties.. 

Die kwamen eigenlijk al eerder. In september 2014 hebben we op het Origin Chocolate Event gestaan, met de repen van Naive, maar het ging daar al rond dat wij bezig waren. Dat is opgepikt door een journalist van de Volkskrant. We stonden toen met een foto, heel knullig met een haarnetje op ons hoofd, paginagroot in de krant. Al hadden we überhaupt nog geen chocolade, leuk was het wel.

Zo werden de verwachtingen natuurlijk wel steeds groter.. Hoe was het om jullie Mesjokke repen daadwerkelijk te presenteren? 

Zenuwslopend! Maar ook ontzettend leuk natuurlijk. We kregen op Chocoa gelijk al veel oprecht en eerlijk advies van kenners. Je merkt echt aan diegenen die hun sporen al verdiend hebben in de sector dat als er nieuwe mensen op een pure manier met specialty cacao gaan beginnen, dat ze graag willen helpen. Dat vind ik echt te gek.

Wij hebben er overigens voor gekozen om niet eerst jaren in de leer te gaan maar om het gewoon te gaan ervaren, en misschien een paar keer onderuit te gaan. Wij zijn wel echt een club van doeners. Gewoon aanpakken en niet teveel aarzelen. We zijn heel ver gekomen in een jaar tijd, maar er is nog zoveel te leren. Chocolade maken is echt een vak en er zijn altijd weer nieuwe ontwikkelingen. Het is eindeloos.

Jullie zijn een direct trade chocolademerk. Hoe is dit ontstaan? 

Terwijl wij bezig waren met het ontwikkelen van het merk Mesjokke merkten we dat traceability steeds belangrijker voor ons werd. Fairtrade zegt ons niet genoeg, zeker in die vlek van keurmerken die steeds waziger begint te worden vonden we fairtrade goed, maar simpelweg voor ons niet genoeg. Naast het feit dat wij doeners zijn houden we ook heel erg van verhalen. En het verhaal van het merk Mesjokke, dat wil ik het liefst zo compleet mogelijk vertellen. Daarom wil ik weten waar mijn bonen precies vandaan komen, en heb ik graag direct contact met een plantage.

Bijvoorbeeld plantagehouders Giff en José, uit Nicaragua. Van de cacaobonen van hun plantage maken we onze D.A.R.C. Angel reep. Die plantage specificiteit vinden wij belangrijk, net als zo weinig mogelijk tussenschakels. Het is misschien te kort door de bocht om te zeggen dat de tussenhandel over de ruggen van de boeren heen verdient, maar helaas is dat in zekere zin nog wel steeds vaak het geval. Wij betalen behoorlijk wat meer met het vertrouwen dat dat bij de cacaoboeren terecht komt. Dat geld blijft in ieder geval niet hangen in de tussenschakels, dat gaat direct daar naar toe. Dat vind ik fijn idee. En het leuke aan zulk persoonlijk contact is dat je het tussen de zakelijke mails door ook over koetjes en kalfjes kunt hebben, en dat ik weet naar wat voor muziek zij graag luisteren.

Jullie vieren nu bijna jullie éénjarig jubileum als bean-to-bar chocolademakers. Waar hoop je op voor deze sector?

De drijfveer van dit alles is ons eigen enthousiasme. En er is natuurlijk een groeiende groep mensen die heel erg met mooie producten en smaak bezig is, net zoals wij dat waren. Deze mensen laten hopelijk de supermarktreep even liggen en gaan voor een bean to bar reep. Of dat nou de onze is of die van de Chocolate makers of Åkesson’s of een andere chocolademaker. Dat maakt mij allemaal niet zo gek veel uit.

Ik hoop voor cacao op eenzelfde soort ontwikkeling als die de koffie de afgelopen 15 jaar doormaakte. Van filterkoffie naar senseo, tot aan de mooiste espressoapparaten en specialty coffee nu bij mensen thuis. Cacao heeft in feite hetzelfde verhaal achter zich, en verdient eenzelfde ontwikkeling. Want het is echt een heel tof product.

En de toekomst voor Mesjokke?

De gedachte dat ik over vijf jaar nog steeds in de cacao zit, dat geeft mij alleen maar een heel gelukkig gevoel. Natuurlijk willen we er op den duur wel wat hulp bij, maar persoonlijk wil ik het ook vooral blijven dóen, dat chocolade maken.

Chocolade maken is namelijk zo te gek. ’s Ochtends beginnen, oventje aanzetten, melangeur vullen. En dan al die geuren.. echt, dan kan je dag niet meer stuk. Het ruikt lekker, ziet er lekker uit, het klínkt lekker. Het is ook geen haastwerk, juist niet. Bijvoorbeeld het handmatig winnowen, wat ik soms uren achter elkaar doe. Dan kom ik echt in een staat van ‘zijn’. En elke 5 minuten schiet er dan door mij heen: mensen gaan dit proeven. Wat ik hier urenlang geestdodend sta te doen, gaan mensen uiteindelijk in hun reepje proeven. Ze zullen er zich niet van bewust zijn, maar het komt er echt in terug. Die gevleugelde afspraak van dat je liefde in je gerechten stopt, dat je dat proeft, bij bean to bar chocolade klopt dat gewoon.

Bedankt Luc voor dit interview, en het hele Mesjokke team voor jullie fantastische repen. Meer weten? Hier vind je meer info over Mesjokke en de goedgevulde Mesjokke playlisten. Proberen? De D.A.R.C. Angel vind je in deze box en de Stardust is onderdeel van de melkbox. 

Benieuwd hoe dat met de hand winnowen van Luc er uit ziet? Janny van der Heyden nam voor het NTR programma Landinwaarts een kijkje in de Mesjokke chocoladefabriek. Start dit filmpje in op 10:25!

De reis door de Afrikaanse cacaowereld voor de februaribox was goed bevallen, en dus werd het tijd om de oceaan over te steken naar dat andere belangrijke cacaocontinent: Zuid-Amerika. Daar valt voor iedere cacao- en chocoladefan heel wat inspiratie op te doen en dus was de keuze voor een thema snel gemaakt. Welkom ‘inspiración’ box! 

De werktitel voor deze box was overigens lange tijd ‘Zuid Amerika deel 1’, wetende dat er nog zeker een deel 2,3 en 4 wel te vullen waren. Er gebeurt duizelingwekkend veel in Zuid-Amerika, zowel in het herontdekken van cacaosoorten als in de productie van mooie chocolade van die kwaliteitscacao. Uiteindelijk viel de keuze op 4 repen die alle vier een ander verhaal vertellen, met ieder een Zuid-Amerikaans tintje.

De vrolijke oranje verpakking van Hoja Verde doet misschien bijna hollands aan, maar niks is minder waar. Hoja Verde is een trots Ecuadoriaans chocoladebedrijf, opgericht in 2006. De familie Letort, die nu dus volop in de chocolade zit, maakte eerst furore in de bloemensector. Toen ze ontdekten dat er van de ecuadoriaanse cacao maar weinig ecuadoriaanse chocolade werd gemaakt, belandden ze in de chocolade. Met topkwaliteit cacao uit de provincie Esmeraldas en met receptuur advies van Georg Bernadini, (inderdaad die duitse über chocoladekenner met wiens Ghana reep wij vorige maand kennis maakten), is dit helemaal goed gekomen. En, in tegenstelling tot veel zuid-amerikaanse chocolademerken, exporteert dit merk ook volop. En zo kunnen wij hier gelukkig ook genieten van die Ecuadoriaanse liefde.

En dan, in het stemmig zwart/wit/grijs met een fel roze randje: de piura porcelana van Original Beans. Original Beans is opgericht door een Duitser, heeft een hoofdkantoor in Amsterdam en maakt gebruik van de productiefaciliteiten van het Zwitserde Felchin. De link met Zuid-Amerika? De fantastische porcelana cacao waar deze reep van gemaakt is. Deze ‘witte cacao’ groeit in Peru, en is uiterst schaars. Dus daar moet je vervolgens wel echt een mooie reep mee gaan maken. Nou, laat dat maar aan Original Beans over. Het roze randje op deze verpakking geeft al een goed idee wat er komen gaat: zomer! Frambozen, limoen, een nootachtige smaak.. Maar niet alleen de bijzondere peruaanse cacao die gebruikt werd is een reden waarom deze reep een plekje in de box verdiende. Juist ook de bedrijfsvoering van Original Beans is bijzonder inspirerend. Gooi die roze verpakking dus niet achteloos weg want Original ‘Natuurconservatie’ Beans legt je hun werkwijze haarfijn uit op de binnenflap van hun wikkel (die overigens ook weer volledig afbreekbaar is, kijk maar).

Inspiración heet deze box, en hoewel alle 4 deze repen een inspirerend verhaal herbergen, begon mijn hart wel heel hart te kloppen toen ik las over Duane Dove’s avonturen op Tobago. Tobago, dat samen met Trinidad een land vormt in de Caraïben, is namelijk de geboortegrond van de trinitario cacaosoort. Duane, die opgroeide op een cacaoplantage, keerde na omzwervingen door Europa en Noord-Amerika terug naar zijn geboorteland. En bouwde daar de cacaoplantage Tobago Estate op.

Dit is een ‘single estate’ reep: alle cacao komt van die ene plantage. En die plantage, die kun je ook bezoeken, mocht je op een vrijdagochtend in de buurt zijn, dan kun je mooi even met Duane over cacao kletsen en een verse trinitario cacaovrucht open hakken. De chocoladefabriek waar deze reep gemaakt is vind je overigens in Frankrijk. François Pralus, misschien wel Frankrijk’s bekendste chocolademaker, toverde Duane’s bonen om tot de beauty die in je de inspiración box vindt.

Tenslotte, in deze box de vreemdste eend in de bijt: Taza. Taza is een ‘mexican style chocolate’, zoals het trots op de verpakking prijkt. De cacao wordt grof gemalen, en niet geconcheerd, wat zorgt voor een erg grove structuur waarin je zelfs de suikerdeeltjes nog kunt zien schitteren.

Eigenaar Alex Whitmore leerde dit type chocolade kennen toen hij op reis was in Mexico. Gefascineerd door de indrukwekkende smaken en de voor hem onbekende structuur wist hij dat hij dit type chocolade wou introduceren in zijn thuisland Amerika.

Een zachte romige smooth structuur wordt vaak geroemd in een chocoladereep, juist daarom is het zo leuk om een keer kennis te maken met een chocolademaker die het helemaal anders doet. Inspirerend? Wat mij betreft zeker, en dus kreeg Taza een mooi plekje in de inspiración box.

Ook zo benieuwd naar deze bijzondere chocolademakers?

Bestel hier de Inspiración box om kennis te maken met de repen van deze bijzondere chocolademakers. Let wel: op=op!

Of sluit een chocoladeverzekering af en je ontvangt in de laatste week van deze maand weer een nieuwe doos met 4 bijzondere repen van weer 4 andere chocolademakers. Veel smeltplezier!